دستان سست من را می بینی خدا…
نگاه فراموش چشمانم از تورا چی…
قدم های بی راهه پاهایم را چطور…
خدای من , دلم را به اختیارخودم وا مگذر ؛ چرا که به خودم باشد آن را هم به دخمه ویرانه مبدل میکنم
خدایاهوای دلم را داشته باش

خودم را برای خدا لوس کنم

چشمانم راباآیات قران نورانی میکنم

زبانم راباذکرها وحرفای توبازمیکنم

اعمال روزانه ام را بابسم الله الرحمن الرحیم آغازمیکنم

قدمهایم رابه خیربرمیدارم

دستانم رابه مهربلندمیکنم

محیط اطرافم را به نشانه های توکه یادآورذهنم هست تزیین میکنم

نمازم رادراول وقت میخوانم

شب روزم را به یادت سپری میکنم

خودم راپیشت لوس میکنم چراکه توبهترین خریداری

خداجونم عشقمی

دست به قلم شدن برای توسخت است

سلام برشهیدمحسن حججی

نمی دانم آن لحظه چه حسی داشتی ؟یا که چه می دیدی؟

اما خوب میدانم که اینقدردوست داشتنی بودی که خدا شهادت را برایت نوشت

با خبرشنیدن شهادتت چشمانم باری دیگر برای امامم حسین گریان شد…  .